Le piton de la Fournaise!
Dé vulkaan om te beklimmen! De meest actieve ter wereld.
We zetten onze wekker goed vroeg. Van zodra het restaurant opent zitten we aan de ontbijttafel.
We willen zo snel mogelijk aanzetten in Pas de bellecombe. De start van een van de mooiste vulkaanwandelingen ter wereld. En de mooiste zichten heb je 's ochtends.
Ze staat al even op mijn bucketlist.😀
Volgens de boekskes 13,iets km. En duurtijd 5 uren heen en terug. Voor een geoefende wandelaar is het een gemiddelde wandeling... Voor een 'vakantie-wandelaar is het een moeilijk parcours.
We zijn benieuwd. We zijn gepakt met voldoende water, zonnecreme, fruit, koekjes, powerbars, regenvesten en truien. Dat zou moeten volstaan.
We zijn niet de enige 😄. Sommigen begeven zich alleen maar tot het eerste uitzichtpunt en keren dan weer.. wij, wij gaan voor de full monty! We gaan het alleszins proberen.
Ik heb het hoogte-schema en de uitleg van de wandeling in mijn hoofd.... We starten met een sterke afdaling van de wand om in de krater te geraken... Die afdaling is zigzag over ongeveer 600 so called trappen tot in de krater. En dan steken we de krater over tot we aan de wand van een recentere krater komen. En die klimmen we weer omhoog.. het lijkt simpel, maar het is veel klimmen over lavarotsen en je moet voortdurend opletten met waar je je voeten zet, want het pad (witte stippen) is niet effen... Af en toe wijken we af van de witte stippen. Zolang het weer mooi blijft kan het geen kwaad..
Alleen als de bewolking komt opzetten moet je goed focussen op de stippen, want anders zou je verloren lopen.
We hebben geluk met het weer.. het zonnetje breekt soms door de wolken.
Het is af en toe afzien... De grote lavablokken lopen redelijk goed, maar de steentjes zijn verraderlijk. Noel glijdt uit en ik ben bijna in paniek... Hem hier evacueren met den ambulance zal niet lukken. Maar hij valt net niet... Mag er niet aan denken dat het scenario van 2020 zich herhaalt en noel weer 3 wervels breekt ..
Soms moeten we echt klimmen. Ik ben blij dat het geen tropische temperaturen zijn hier. 15 ° gok ik..
We stoppen even na 2 uur wandelen voor wat te drinken en een banaan te eten. Man die smaakt.. ik gok er op dat we iets voorbij 2/3 zitten... We moeten de klim weer naar boven beginnen.. afzien!
Als we uiteindelijk na 3 u 15 min boven staan zijn we zooo blij.. wat een prachtig zicht.
We besluiten niet te lang te rusten, want de wind steekt op en de wolken trekken samen... We willen niet in de regen belanden.
Op de heenweg was ik soms jaloers op de dertigers die ons soms inhaalden, niet gehinderd door schrik om uit te glijden of angst om te vallen.... terwijl wij iets voorzichtiger het pad aflegden. Maar de terugtocht gaat redelijk goed, zelfs heel vlotjes.. we worden zelfs handig in het lavahoppen... die jonge onbezorgdheid maakt je flexibeler en het loopt ook vlotter. Maar als 50 plusser ben je kwetsbaarder en soms remt dat af.. zou ik tzrug 30 willen zijn? Never! De extra ervaring en 'wijsheid' en dat beetje meer relativeringsvermogen wegen ruimschoots op tegen de fysieke ongemakken van de 'bijna senior 😆
Alleen dat laatste stuk weer omhoog is wel weer afzien. Noel telt meer dan 550 trappen. Mijn hartslagmeter gaat in het rood, maar echt buiten adem geraak ik niet.
Wat zijn we blij wanneer we eindelijk weer in de auto stappen.
We did it!
En na 5 minuutjes afdalen begint het een beetje te regenen.. we hebben geluk gehad...
Iets later passeren we een snackbar langs de weg... Frietjes, samosa's en dumplings.. en dat ze smaken!
Veel staat er niet meer op ons programma.... We zijn uitgeteld ..
Reacties
Een reactie posten